Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa

YOKO ONO
HALF-A-WIND SHOW.
ATZERA BEGIRAKOA

Martxoak 14, 2014 - Irailak 4, 2014

EZAGUT EZAZU

Erakusketaren babeslea

Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa
ERAKUSKETA

Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera Begirakoa erakusketak zenbait atal tematikotan sailkatutako 200 lan inguru jasotzen ditu, eta, besteak beste, instalazioak, objektuak, filmak, marrazkiak, argazkiak, testua, audioa eta iraganean egindako performanceei buruzko dokumentazioa. Arte kontzeptualaren eta performancearen aitzindari den Yoko Onoren produkzio oparoaren ikuspegi zabala eskaintzen du. Ideiak dira bere artelanen osagai nagusia, ez materia. Ideia horietako asko poetikoak, zentzugabeak eta utopikoak dira; beste batzuk, ordea, zehatzak eta egingarriak. Ideietako batzuk objektu bihurtzen dira; beste batzuk ez dira materia bilakatzen. Bere obrak artistaren umorea eta jarrera kritiko eta sozial argia islatzen du sarritan.

Ikusleari eskaintzen dizkion Jarraibideak –ahoz zein idatziz emandako ildoak– dira Onoren obretako askoren abiapuntu, eta ikusleari eskainitako iradokizunen bidez, artearen munduan izan ohi duena baino askoz ere eginkizun aktiboagoa esleitzen dio. Ikuslearen parte-hartze fisiko edo mentalik gabe, lan horietako asko amaitu gabe daudela ere pentsa daiteke. 1964an, jarraibide horietako asko biltzen zituen Grapefruit liburua argitaratu zuen Onok.

Erakusketa Onoren laurogeigarren urtemugaren harira antolatu zen 2013an, eta, hasteko, 1960ko hamarkadako obra esanguratsuenetako batzuk aurkezten ditu. Horien artean, nabarmentzekoak dira artistaren lehen performanceak, paperaren gainean egindako obrak eta objektuak. Garai hartan, New Yorkeko abangoardia mugimenduko artista nabarmena bilakatu zen Ono eta harreman estua izan zuen zenbait artistekin, besteak beste, John Cage musikariarekin, George Maciunas Fluxus mugimenduaren sortzailearekin eta Jonas Mekas zinemagilearekin. Artistak gaur egunera arte egindako ibilbide osoa biltzen duen erakusketak baditu beste zenbait atal ere, zinema eta musika arloko produkzioari buruzkoak, hain zuzen ere. Lan horietako batzuk, John Lennonekin izandako lankidetzan oinarritutakoak, proiektu berriagoekin batera daude ikusgai, Onok 2012an Thurston Moore eta Kim Gordonekin batera grabatutako diskoa kasu. Azken atalak, berriz, azken instalazioak eta lan parte-hartzaileak jasotzen ditu, horietako batzuk atzera begirako honetan aurkezteko bereziki sortutakoak.

Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa
YOKO ONO
Tokyo (Japan), 1933

1933–1940 Yoko Ono 1933ko otsailaren 18an jaio zen Tokion. Familiarekin batera San Frantzisko, New York eta Tokiora mugitu zen eta hiri horiek izan zituen bizileku. Musika klasikoko eskolak hartu zituen, piano eta ahotsari lotutakoak batez ere.

1941–1951 1941ean, Japoniara itzuli zen Yoko Ono, eta bertan bizi izan zen zenbait urtetan. 1945eko martxoan Tokio suntsitu zuen bonbardaketatik bizirik irten zen.

1951–1954 Gakushūin Universityn sartzea lortu zuen Yoko Onok eta filosofiako lehen emakumezko ikaslea izan zen. Existentzialismoaren, marxismoaren eta bestelako diziplina filosofikoen berri izan zuen unibertsitatean, bai eta ideia bakezaleen berri ere. Bi seihilekoren ostean, unibertsitatea utzi eta New Yorkera aldatu zen familiarekin batera; Sarah Lawrence Collegean matrikulatu zen bertan, konposizioan eta poesia garaikidean espezializatuz.

GEHIAGO JAKITEKO

Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa
YOKO ONO
Tokyo (Japan), 1933

1933–1940 Yoko Ono 1933ko otsailaren 18an jaio zen Tokion. Familiarekin batera San Frantzisko, New York eta Tokiora mugitu zen eta hiri horiek izan zituen bizileku. Musika klasikoko eskolak hartu zituen, piano eta ahotsari lotutakoak batez ere.

1941–1951 1941ean, Japoniara itzuli zen Yoko Ono, eta bertan bizi izan zen zenbait urtetan. 1945eko martxoan Tokio suntsitu zuen bonbardaketatik bizirik irten zen.

1951–1954 Gakushūin Universityn sartzea lortu zuen Yoko Onok eta filosofiako lehen emakumezko ikaslea izan zen. Existentzialismoaren, marxismoaren eta bestelako diziplina filosofikoen berri izan zuen unibertsitatean, bai eta ideia bakezaleen berri ere. Bi seihilekoren ostean, unibertsitatea utzi eta New Yorkera aldatu zen familiarekin batera; Sarah Lawrence Collegean matrikulatu zen bertan, eta konposizioan eta poesia garaikidean espezializatu zen.

1955–1960 Sarah Lawrence Collegea utzi zuen. Toshi Ichiyanagi musikagile abangoardista ezagutu eta elkarrekin jarri ziren bizitzen Manhattanen. John Cage ezagutu zuen, eta baita Morton Feldman, Richard Maxfield, David Tudor eta Merce Cunningham ere. 1959an, jendaurrean agertu zen lehen aldiz Ono, multzo txiki baten aurrean, eta artista independente gisa sona hartzen hasi zen. Pizte lana (Lighting Piece) (1955) konposizioa 1961ean interpretatu zuen lehen aldiz, eta, obra horren bidez, “ekitaldien partiturak” (“event scores”) sortzen zituen lehen artistetako bat bilakatu zen.

1960/61 Yoko Onok loft bat alokatu zuen New Yorkeko Chambers Streeten eta ekitaldiak eta kontzertuak antolatu zituen bertan La Monte Youngerekin batera. Marcel Duchamp, Peggy Guggenheim eta George Maciunas izaten ziren, besteak beste, bertara gonbidatuak. Testuinguru honetan, Jarraibideen pinturak (Instruction Paintings) lana aurkeztu zuen eta, era berean, bakarkako lehen erakusketa egin zuen Maciunasek New Yorken duen AG Galleryn.

1962 Yoko Ono Japoniara itzuli zen eta Tokion bizi izan zen 1964. urtera arte. Bakarkako lehen kontzertua eta erakusketa antolatu zituen Sogetsu Art Centerren, eta Pinturak egiteko jarraibideak (Instructions for Paintings) —horietako batzuk– erakutsi zituen. Ekitaldi hartan bertan, John Cagekin batera agertu zen Ono performance batean eta zenbait obra interpretatu zituen Cage eta David Tudorrekin batera.

1963/64 Yoko Onok Anthony Cox ezagutu zuen. Ezkondu eta 1963ko abuztuaren 3an Kyoko Cox alaba jaio zen. Garai hartan iritsi zen Tokiora Nam June Paik eta Onorekin batera parte hartu zuen zenbait performancetan. 1964an, Goizeko lana (Morning Piece) interpretatu zuen, haren bidez iraganeko eta etorkizuneko goizak salmentan jarriz. Pomeloa (Grapefruit) liburu artistikoa argitaratu zuen; liburuak zenbait Jarraibide (Instructions) jasotzen ditu. Mozte lana (Cut Piece) eta Zaku lana (Bag Piece) interpretatu zituen Onok Kyotoko “Contemporary American Avant-Garde Music Concert: Insound and Instructure” ekitaldian. 1964–65eko neguan, New Yorkera bizitzera joan ziren Ono eta Cox, eta postalak baliatuta zenbait ekitaldi sortzeari ekin zion Onok, esaterako, Borobila marrazteko ekitaldia (Draw Circle Event).

1965 “New Works of Yoko Ono” izeneko kontzertua aurkeztu zen New Yorkeko Carnegie Recital Hallean. Zenbait Fluxus ekitalditan parte hartu zuen Onok eta Taupada lana (Beat Piece) interpretatu zuen lehen aldiz Perpetual Fluxfest presents Yoko Ono jaialdian. “Fluxorchestra at Carnegie Recital Hall” izeneko bigarren kontzertuan, berriz, Zeru lana Jesu Kristorentzat (Sky Piece for Jesus Christ) obra aurkeztu zuen. Lehen “irudizko obrak” aurkeztu zituen, hots, soilik ikusleen adimenetan gertatzen direnak.

1966–67 Yoko Onok Gela urdineko ekitaldia (Blue Room Event) interpretatu zuen bere etxean bertan, eta, geroago, baita Sirakusako Everson Museumean eta New Yorkeko MoMAn ere. Destruction in Art Symposium (DIAS) ekitaldiko zenbait performancetan parte hartu zuen eta bakarkako erakusketa aurkeztu zuen Londresko Indica Galleryn. Bertan ezagutu zuen John Lennon. 1966–67an, Filma 4. zk. (Ipurdiak) [Film No.4. (Bottoms)] film luzearen bertsioa egin zuen Onok. Filma zentsuratu egin zuten hasiera batean Britainia Handian, baina 1967an estreinatu egin zen. Lehoia biltzeko ekitaldia (Lion Wrapping Event) obra interpretatu zuen Trafalgar Squaren; Onok lehoi baten eskultura handi bat oihalez estaltzean zetzan obra. Half-A-Wind Show Onoren bakarkako erakusketa ospetsua inauguratu zuen Lisson Galleryk.

1968 Elkarrekin kontzertuak emateaz gain, Yoko Onok eta John Lennonek lehen performancea sortu zuten elkarrekin, Ezkur ekitaldia (Acorn Event). Bestalde, Onok aurretik egindako zenbait obra interpretatu zituzten, Zaku lana (Bag Piece), esaterako. Batera egindako lehen bi filmak estreinatu zituzten Chicagon, Bi birjina (Two Virgins) eta Filma 5. zk. (Irribarrea) [Film No. 5 (Smile)], eta Unfinished Music No. 1: Two Virgins diskoa, elkarrekin egindako lehena, kaleratu zuten.

1969 Yoko Ono eta John Lennon Gibraltarren ezkondu ziren martxoaren 20an. Hilabete horretan bertan aurkeztu zuten Bortxaketa (Rape) filma. Eztei-bidaia alde batera utzita, munduan bakea lortzearen alde, Ohean bakearen alde (Bed-In for Peace) interpretatu zuten Amsterdameko Hilton hotelean. Performance bera aurkeztu zuten Montrealeko Queen Elizabeth hotelean, eta Give Peace a Chance kantua grabatu zuten bertan. Gerra amaitu da! (zuk nahi baduzu) [War Is Over! (if you want it)] zioten iragarki panel eta poster erraldoiak jarri ziren mundu osoko hamabi hiritan. Bakearen aldeko ezkurrak (Acorns for Peace) ekintzan, ezkurrak igorri zizkieten 96 estatubururi eta nazioarteko politikariri. Bake deiak (Peace-Phonecalls) egin zituzten zenbait irratitan.

1970–71 Yoko Onok Askatasuna (Freedom) eta Eulia (Fly) filmak egin zituen. Lennonekin elkarlanean ekoitzitako Apoteosia (Apotheosis), Zutitzea (Erection) eta Imajinatu (Imagine) filmak, berriz, zenbait zinema jaialditan erakutsi ziren. This is Not Here atzera begirakoa aurkeztu zuen Yoko Onok Sirakusako (New York) Everson Museumean. Maciunasek ere parte hartu zuen erakusketa honetan, eta, lehen aldiz, Ur ekitaldia (Water Event) eta HARRIDURA (AMAZE) aurkeztu zituen. Zenbait Banatzaile (Dispensers) ere ikusgai izan ziren, eta horien bidez, bisitariek txanponak sartuz, aire, ezkur eta bestelako objektuz betetako kapsulak eskuratzen zituzten. (Ipur)Arte Moderno Museoa (Museum of Modern (F)Art) “irudizko ekitaldiaren” harira (ez zen benetako erakusketa, baina iragarri egin zuen), erakusketa bat antolatu zuen Onok Museum of Modern Arten. Hedabideetan iragarri zen erakusketa eta horren inguruko katalogo bat argitaratu zen.

1972–1975 National Organization of Women erakundeak emandako Positive Image of Women Award saria eskuratu zuten Yoko Onok eta John Lennonek Woman is the Nigger of the World eta Sisters, O Sisters kantuengatik. Onoren lehen pop diskoa, Approximately Infinite Universe izeneko LP bikoitza, argitaratu zen. 1972an, Documenta 5-ean erakusketa bat aurkeztu zuen. Sean Tara, Ono eta Lennonen semea, jaio zen 1975eko urriaren 9an.

1976–1980 Bi bidaia luze egin zituzten Japoniara Yoko Onok, John Lennonek eta haien semeak. Bizitza publikotik urruntzen hasi zen pixkanaka bikotea. John Lennon tiroz hil zuten 1980ko abenduaren 8an.

1981–1985 Walking on Thin Ice eta Goodbye Sadness bideoak aurkeztu ziren, bai eta zenbait single eta Season of Glass eta It’s Alright (I see Rainbows) LPak ere. Urteko diskorik onenaren Grammy saria irabazi zuen Onok Lennonekin batera grabatutako azken LParengatik. Onok Lennonen oroimenez diseinatutako Strawberry Fields monumentua jarri zuten New Yorkeko Central Parken.

1986–1989 1989an, Yoko Ono: Objects, Films bakarkako erakusketa aurkeztu zen New Yorkeko Whitney Museum of American Art museoan. Artistaren brontzezko eskultura berriak ikusgai egon ziren lehen aldiz. Yoko Ono: The Bronze Age erakusketa aurkeztu zen AEBetako eta Europako zenbait hiritan. Jon Hendricks artista eta Fluxusen aditua izan zen komisarioetako bat; geroago, Onoren proiektu ugaritan parte hartu zuen.

1990–1995 1990ean, Yoko Ono: In Facing erakusketa antolatu zen Riverside Studiosen. Veneziako Bienalean ere parte hartu zuen, Fluxus gai nagusi gisa hartuta. Atzera begirako zinematografiko bat estreinatu zen New Yorkeko American Federation of Artsen, eta, geroago, mundu osora hedatu zen. 1992an, Onobox bilduma argitaratu zuen CD formatuan; kantu berriak eta aurretik egindako konposizioen berrargitaratzeak jasotzen zituen. Zenbait ekitaldi publikori begirako kontzeptuak garatu zituen Onok, esaterako, Yoko Ono: Gizakia izatearen ospakizuna (Yoko Ono: A Celebration of Being Human) instalazio handia Alemaniako Langenhagenen. Yoko Ono: Pizte lana (Yoko Ono: Lighting Piece) ekitaldi ikusgarria aurkeztu zuen Florentziako hiri-ingurune batean.

1996–1999 1995ean, Rising diskoa argitaratu zen remix moduan. Yoko Onok bira bat egin zuen AEBen eta Europan barrena Sean Lennonen IMA taldearekin. Interneten erakusketa birtualak jartzen lehen artistetako bat izan zen eta, besteak beste, Internet 1996 World Exposition taldekako erakusketa eta Yoko Ono: One Woman Show bakarkako erakusketa aurkeztu zituen Los Angeles Museum of Contemporary Art museoaren webgunean. Erakusketa fisikoetan parte hartzen jarraitu zuen, esate baterako, Yoko Ono: Conceptual Photography Kopenhageko Fotografisk Centerren, Yoko Ono: En Trance - Ex It Alacanten eta Valentzian (Espainia) eta Yoko Ono: Have You Seen a Horizon Lately? atzera begirakoa Britainia Handian, Alemanian, Finlandian eta Israelen.

2000–2004 YES Yoko Ono, artistari buruz orain arte egin den atzera begirako zabalena, ikusgai jarri zuten New Yorkeko Japan Societyn 2000. urtean, eta, ondoren, Ipar Amerikako, Koreako eta Japoniako zenbait lekutan erakutsi zuten.

2003an, Mozte lana (Cut Piece) interpretatu zuen Onok berriz ere Parisen, hirurogeita hamar urte zituela. Liverpooleko Bienalean parte hartu zuen.

2005–2009 2007an, Yes, I’m a Witch remixa argitaratu zen. Imagine Peace Tower inauguratu zuten Reykjaviken. Yoko Ono: Between the Sky and My Head atzera begirakoa aurkeztu zen 2008an Bielefeldeko Kunsthallean (Alemania) eta Gatesheadeko Baltic Art Centren (Britainia Handia). 2009an, bere ibilbidea saritzen zuen Urrezko Lehoia irabazi zuen Onok Veneziako Bienalaren 53. edizioan. 1973az geroztik Plastic Ono Bandek grabatutako lehen diskoa, Between My Head and the Sky, kaleratu zen, Sean Lennonek ere parte hartzen zuela.

2010–2013-2014 Urte luzeetan lehen aldiz, Plastic Ono Bandeko kideak bildu zituen Yoko Onok elkarrekin kontzertu bat eskaintzeko. 2011–2012an, bere ibilbidea aitortzen zuten sari ugari jaso zituen, besteak beste, nabarmentzekoak dira Hiroshima Art Prize, Oskar Kokoschka Prize eta Lifetime Achievement Award Dublineko Bienalean. To the Light erakusketa aurkeztu zuen Londresko Serpentine Galleryn. 2013an, HALF-A-WIND SHOW, bere laurogeigarren urtebetetzearen harira egindako atzera begirakoa, aurkeztu zen Frankfurteko Kunsthallean, Humblebaekeko Louisiana Museumean (Danimarka), Kremseko Kunsthallean (Austria) eta Guggenheim Bilbao Museoan.

Yoko Ono
Erretratua, Londres, 2013
Argazkia: © Kate Garner. Yoko Onoren eskaintza

YOKO ONO
Tokyo (Japan), 1933

Notice: Undefined index: artist_bio in /expert/wwwvar/vhosts/guggenheim-bilbao.es/subdomains/core/httpdocs/classes/lang.class.php on line 315 artist_bio

Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa
ARTELANAK

Testua paperean, beira, metalezko markoa, metalezko katea, lupa, margotutako eskailera.
Eskailera: 183 x 49 x 21 cm, markodun testua: 64,8 x 56,4 cm
Bilduma pribatua. Argazkia: Oded Löbl © Yoko Ono

305. Aretoa
Sabai pintura, bai pintura (Ceiling Painting, Yes Painting)
1966

Gehiago jakiteko

Sabai pintura (Ceiling Painting) izeneko objektu interaktiboa 1966an Londresko Indica Galleryn Onori buruz egindako erakusketaren lan esanguratsuenetako bat izan zen. Lan honek ikuslea buruan ekintza bat irudikatzera gonbidatzen du, honako hau imajinatzera: eskailera zuri bat igotzen duela, goraino, eta bertan, sabaitik, marko batetik, kate batez zintzilik dagoen lupa bat erabiltzen duela markodun beira baten azpiko "jarraibidea" irakurtzeko; "BAI" esaten du.

Village Voice-n argitaratua, 1971ko abenduaren 2an.
Bilduma pribatua.
© Yoko Ono

306. Aretoa
(Ipur)Arte Moderno Museoa [Museum of Modern (F)Art]
1971

Gehiago jakiteko

Lan ironiko eta iraultzaile hau egiteko, Yoko Onok New Yorkeko Museum of Moderm Art-en erakusketa bat egin behar zuela iragarri zuen The Village Voice aldizkarian. Izen bereko filmean, kaleko pertsonei egindako elkarrizketak agertzen dira: galdetu egin zieten ea Museum of Moderm Art-eko Yoko Onoren erakusketa ikusi zuten; gehienek "ez, baina asmoa dut" eta antzekoak erantzun zuten. Ekintza iraultzailearekin jarraitu zuen: ondoren Onok azaldu egiten zuen Museum of Moderm Art-eko lorategiaren erdian lurrindutako euliz betetako ontzi bat, bere bolumenaren tamaina berekoa, ireki zuela. Liburu batean argazkiak zituen, euliek New Yorken bisitatutako leku guztiak "erakusteko"; tartean zeuden arte-giroko toki batzuk, esaterako, Jasper Johns-en estudioa Lower East Side-n. Kontzeptua horrela aurkeztean, neurri batean, Onok munduko museorik ezagunena eta "bere" New York hiria okupatu zituen —emakumeen artearen inguruko bakarkako erakusketa gutxi egin ohi ziren museo horretan; are gutxiago artista garaikideenak—.

LParen azala.
© Yoko Ono

304. Aretoa
Season of Glass
1981

Gehiago jakiteko

Yoko Ono ezinbesteko artista izan da musikaren munduan ere. Betidanik izan du musikarekiko interesa. Aita piano-jotzaile bikaina zuen, ogibidez banketxeen munduan lan egitea erabaki arren. Haurra zela, eguneroko soinuak entzun eta musika-notaziora bihurtzen zituela du gogoan.

Toshi Ichiyanagi, Onoren lehen senarra, musikagilea zen. 1950eko hamarkada amaieran New Yorken bizi zirela, garaiko musikari abangoardista garrantzitsu ugari ezagutu zituen –John Cage, esaterako– senarrari eta beste hainbat laguni esker. John Cagekin batera jardun zuen 1962an, Cagek Japoniara egindako bisitaldian.

1969an, Plastic Ono Band taldea sortu zuen John Lennonekin batera.

Yoko Ono Gela erdia (Half-A-Room) obran, Lisson Gallery, Londres, 1967
Argazkia: Clay Perry © Yoko Ono

305. Aretoa
Yoko Ono Gela erdian (Half-A-Room) lanean
1967

Gehiago jakiteko

Maleta erdia; Irrati erdia; Koadro erdia; Berogailu erdia; Aulki erdia; Apalategi erdia; Paperontzi erdia; Katilu erdia; Teontzi erdia; Txapel erdia; Irakiteko pitxer erdia; Neurtzeko ontzi erdia; Poltsa erdia; Lore-saski erdia; Takoidun zapata erdia; Gizonezko zapata erdia; Iragazki erdia; Plastikozko kikara erdia; Espartzu erdia; Tresna erdia; Makillaje kaxa erdia; Plastikozko xaboi-ontzi erdia; Betaurreko zorro erdia; Mundu bola baterako euskarri erdia; Beirazko poto erdia; Beirazko edalontzi erdia; Apain-mahai erdia.
Erdibidituak, zuriz margotuak

Bizitza jokoaren erdia baino ez da.
Molekulak desagertzear eta azalaraztear daude beti, erdibidean.
Norbaitek esan zidan erdi-pertsona bat ere ipini beharko nukeela erakusketan. Baina dagoeneko erdiak gara.

“Some notes on the Lisson Gallery Show”, 1967ko urrian argitaratua: Yoko Ono at Lisson: Half-A-Wind Show, erak. kat., Londres: Lisson Gallery, 1967.

Mozte lana (Cut Piece), performancea, Yoko Ono antzezle, Carnegie Recital Hall, New York, 1965
Minoru Niizumaren argazkia
Yoko Onoren eskaintza

306. Aretoa
Mozte lana (Cut Piece)
1964

Gehiago jakiteko

Moztu.

Lan hau Kioton, Tokion, New Yorken eta Londresen egin zen. Antzezlea Yoko Ono izan ohi da; agertokira irteten da, eseri egiten da eta bere aurrean artazi batzuk ipintzen ditu. Ikusleei eskatzen die banan-banan igotzeko eta arropa zati bat mozteko (nahi duten lekutik) eta eraman dezaten. Ez da beharrezkoa antzezlea emakume bat izatea

MOZTE LANA:

Lehen bertsioa antzezle bakarrarentzat:

Antzezlea agertokian eseri behar da artazi batzuk aurrean dituela.
Iragarri egin ikusleak agertokira igo daitezkeela antzezlearen arroparen zatitxo bat mozteko eta eramateko.
Interpretatzailea geldi egongo da obrak dirauen bitartean.
Antzezleak geldi-geldi egon behar du lanak iraun bitartean.
Lana amaitutzat emango du antzezleak.

Bigarren bertsioa ikusleentzako:

Iragarri egin behar da ikusleek bata bestearen arropa motz dezaketela.
Nahi arte motz dezakete.

Yoko Ono, “Strip-Tease Show”, 1966

Zeru lana Jesu Kristorentzat (Sky Piece to Jesus Christ), Yoko Ono eta beste batzuk antzezle, Carnegie Recital Hall, New York, 1965
Peter Mooreren argazkia
© Barbara Moore/VAGA, NY-en baimenarekin

306. Aretoa
Zeru lana Jesu Kristorentzat (Sky Piece to Jesus Christ)
1965

Gehiago jakiteko

Zeru lana Jesu Kristorentzat lanean, orkestra bateko kideak gazazko loturetan biltzen dituzte, kontzertua ematen daudela, eta, ondorioz, musika-tresnak jotzeari utzi behar diote. Izenburuak ez du kristautasunarekin zerikusirik. John Cage aipatzen du (haren inizialak, J. C., Jesu Kristoren inizialekin bat datoz ingelesez); izan ere, abangoardiako musikan Cagek leku gailena zuen, eta izenburu horrek muzin egiten zion. Onoren aburuz, zerua askatasunaren epitomea da, performancean ikusten ziren barruko zein kanpoko lokarrien aurkakoa. Argazki hau 1965ean egindakoa da, performancearen lehen aurkezpenean.

Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa
JARDUERAK


YOKO ONOREN PERFORMANCEAK (sarrerak agortuta)

Martxoaren 12an Yoko Onok hiru performance antzeztuko ditu Guggenheim Bilbao Museoan.

Ekitaldia martxoaren 14an irekiko den artistari eskainitako erakusketa dela eta antolatu da.

Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa erakusketa dela eta, martxoaren 12an, 18:30ean, Yoko Onok hiru performance antzeztuko ditu Guggenheim Bilbao Museoan. Horietako bi oso ezagunak dira, Zeru lana Jesu Kristorentzat (Sky Piece to Jesus Christ) eta Agintze lana (Promise Piece), eta hirugarrena, Ekintza pintura (Action Painting), azken aldian sortu du; azken horren bertsioa bereziki prestatu du Guggenheim Bilbao Museorako.

Lekua:
Museoko Entzungela. Iraupena: 35 min.
Sarrerak:
12 € Museoaren Lagunak eta 15 € publiko orokorra.

Txarteldegian eta Museoaren web gunean eskuragarri.



ARETOETAKO ORIENTATZAILEAK

Ikusleen parte-hartzea ezinbestekoa da Yoko Onoren lanetako askotan. Hori dela eta, Museoko Orientatzaileek zenbait obra dinamizatuko dituzte, egunero, 11:00etatik 14:00etara, ekainaren 29ra arte. Orientatzaileak aurkituko dituzue areto klasikoetan [Ur lana (Water Piece) edo Xake joko zuria (White Chess Set) obrak], Atrio gaineko balkoian [Nahien zuhaitza (Wish Tree)] edo 303 aretoan [Telefonoa labirintoan (Telephone in a Maze)] eta 303 korridorean [Uki nazazu (Touch Me) edo Kilkerren oroimenak (Cricket Memories)], eta artistari eta haren obrari buruzko informazio zabalagoa eskainiko dizuete.



PARTEKATUTAKO HAUSNARKETAK

Ezagutu itzazu erakusketaren artelanik nabarmenenak, muntaiaren zirrikituak eta bestelako bitxikeriak, Museoko profesionalen bisita paregabeen bidez.

ARTE ARDURA ARLOAREN IKUSPEGIA Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa

Álvaro Rodríguez Fominaya, Solomon R. Guggenheim Museumeko arte arduraduna.

FUNTSEZKO KONTZEPTUAK Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa

Marta Arzak, Hezkuntza eta Interpretazio zuzendariordea.

Elkargunea: Informazio-mahaia, 18:30.. Ezinbestekoa da aurretik webgunean erreserba egitea. 8 pertsona gutxienez, eta 20 gehienez.

*Fundación Vizcaína Aguirrek babestua.



HELDUEI ZUZENDUTAKO SORMEN SAIOAK: BURU LANAK

Yoko Onoren omenezko tailerretan parte har dezakezu. Tailer bakoitza artistarentzat giltzarri den hitz batean oinarritzen da. Sar zaitez Museoaren webgunean tailerren inguruko informazio gehiago eskuratzeko.

*MawatreS artistak emango ditu

Imajinatu

Bete jarraibideak! Yoko Onoren Grapefruit liburua inspirazio duen tailerra da; bertan idatzitako jarraibideak artelanen jatorria dira.

Egin amets

Irudiak mugimenduan! Giza gorputza protagonista duen argazki eta bideo tailerra.

Egin hegaz

Banderak airean! Tailer honetan eguneroko objektuak eraldatu egiten dira, munduari mezuak helaraziz.

Lekua eta ordua:
Hezkuntza gune berria eta Zero Espazioa, 18:00–20:00.
Sarrerak:
Webgunearen bidez soilik eskura daitezke apirilaren 8tik aurrera: 12 € Museoaren Lagunak eta 15 € publiko orokorra. 18 urtetik gorakoentzat; 10 pertsona gutxienez talde bakoitzeko, eta 15 gehienez.

Yoko Ono. Half-A-Wind Show. Atzera begirakoa
BA AL ZENEKIEN ... ?

Gune didaktiko bat prestatu da erakusketaren osagarri gisa, Yoko Ono artista independente gisa aitortzen duen gunea, eta, testuak, irudiak eta bideoak baliatuz, artistaren ekoizpen artistikoaren ideia nagusietako batzuk azaltzen ditu, besteak beste, jarraibideak, performancea, aktibismoa edo parte-hartzea. Gune honek korridoretik administraziora arteko tartea beteko du eta, 208 aretoaren gaineko balkoiaren aldean, erakusketaren katalogoa ikusteko aukera izango da